Şiirlerin En Hüzünlüsü…
Bu gece en hüzünlüsünü yazabilirim şiirlerin
‘Geceye gölge düştü’ diyebilirim örneğin
‘Yıldızların mavi ışıltıları benden uzakta’
‘Ve karanlığın rüzgarı şarkısıyla göğü doldurmakta…’
Bu gece en hüzünlü dizeleri yazabilirim
Sevdim onu!
O da sevdi beni bazan…
Böyle gecelerde kollarımda tutup
Defalarca öptüm onu sonsuz göğün altında
Beni sevdi ve ben de sevdim onu elbet
Nasıl sevilmez ki o suskun kocaman gözler
Bu gece çok hüzünlü şeyler yazabilirim evet!
Düşündükçe onu kaybettiğimi ve artık benim olmadığını
Onsuz daha da derinleşen uçsuz bucaksızlığına gömüldükçe gecenin
Dizeler düşer ruhuma
Otlara düştüğü gibi çiğin
Ne olmuş aşkım tutamadıysa onu…
Geceye gölge düşmüşse,
Ve o benimle değilse ne olmuş!
Uzakta biri şarkı söylüyor.
Uzakta…
İşte hepsi bu!
Ve ruhum onu kaybetmiş olmaktan memnun değil…
Gözlerim peşinden gitmek ister gibi onun izlerini arıyor
Kalbim onu özlüyor
Ve o benimle değil
Aynı ay beyazlatıyor aynı ağaçları
Ne var ki biz artık aynı biz değiliz
Ve ben onu sevmiyorum artık
Bu kesin!
Ama bir zamanlar nasıl da sevmiştim…
Sesim ona ulaşmak için rüzgarları arardı
Başkasının olacak o artık…
Başkasının
Nasıl teslim olduysa önceleri benim öpüşlerime
Işıldayan çıplak bedeni ve sonsuz gözleriyle…
Evet, onu hiç sevmiyorum
Bu kesin!
Ama belki de hala biraz seviyorumdur…
Aşk kısa sürse de, uzun sürer bazen unutmak.
Ruhum acı duyar yokluğundan bazı gecelerde
Hele de onu kollarımda tuttuğum gecelere benzer olanlarında
Ama bilin ki bunlar son acılardır onun için çektiğim
Ve bunlar onun anısına yazılmış.son dizelerdir.
PABLO NERUDA – Çeviri Alef Berfin
© 2010, Mai Mira. Tüm hakkı saklıdır. Yazıların isim ya da kaynak belirtmeden kullanımı yasaktır. Aksi halde davrananlar için yasal işlem uygulanacaktır.








Tam da şuanki halet-i ruhiyeme itafen gönderilmiş bir armağan gibi, geldi bu güzelleme..
Teşekkür ederim. Taduu damağımda kaldı
Ah Pablo Neruda, gençliğimizden sonra şimdi de karşılaştık seninle.Hemde Alef Berfin’in eliyle.Ama hüzünle ilgili en güzel dizelerden birini de Atilla İlhan yazmıştır:
“Hüzün ki en çok yakışandır bize”
…..
Uzakta biri şarkı söylüyor.
Uzakta…
İşte hepsi bu!
Ben bir şey diyemiyorum. Sadece ağlıyorum. Bu şiir hiç beklemediğim anda vurdu beni ve söyledi tüm söyleyemediklerimi…
Hain bir şiir evet… Beni özellikle kendiyle kavgası etkiler
Sevgiler
Demiyorum bir çeviri veya yazış, öyle bir “dokunuş” ki bu şiire, haniyse “aslını” “öykünmede bırakan” kendisine…
Ünsal-San
sizin gibi titiz ve mükemmeliyetçi bir kişiden böyle bir yorum almak her kula nasip olur bir iltifat değil. Yani yorumun içeriğini geçtim, zaten yorum almak bir iltifat 
Şiirin ruhunu çevirmek isterken maksadını aşmamış olmayı dilerim…